بر ماده شد تیز بگشاد دست

کمان را به زه کرد و اندر کشید

بزد تیر بر سینه شیر چاک

گذر کرد تا پر و پیکان به خاک

بر شیر با گردرانش ببست

چنین گفت کان تیر بی پر بود

نبد تیز پیکان او کر بود