سپاهی همی خواندند آفرین

بر شیر با گردرانش ببست

چنین گفت کان تیر بی پر بود

نبد تیز پیکان او کر بود

که ای نامور شهریار زمین

ندید و نبیند کسی در جهان

چو تو شاه بر تخت شاهنشهان