سپهر بوالعجب زو پر شگفت است

که تو دانستیی بودی سرش باز

که می داند که چرخ سالخورده

چه می سازد بزیر هفت پرده

که یک یک دوره او ناگرفتست

بپیش چار طاق هفت پوشش

بدین بارو که یارد کرد کوشش