کسی داند شدن در قرب آن اوج

چگونه جان ما دارد ببازی

ببین تا خود و شاق لاابالی

چه سان می آید از اوج تعالی

که فقر او چو دریا می زند موج

فقیر آنست اندر عالم پیر

که چون آن طفل نستاند بجز شیر