که تا دیری از آن باهوش آمد

خراسی دید روزی پیر خسته

که می گردید اشتر چشم بسته

بزد یک نعره و در جوش آمد

بیاران گفت کین سرگشته اشتر

زفان حال بگشاد از دلی پر

که رفتم از سحرگه تا شبانگاه