ز سیر و گرسنه جز غم ندیدی

که تا برخیزد آتش یا نخیزد

چولاله سرخ رویی بایدت زود

سیه دل تر ز لاله بایدت بود

جهان گر سیر دیدی هم ندیدی

ز عالم چشمهحیوان لذیذست

ولی در ظلمت آن هم ناپدیدست