فدای یک دومیویزیست افسوس

ز عالم چشمهحیوان لذیذست

ولی در ظلمت آن هم ناپدیدست

بدین خوبی که می بینی تو طاوس

همای عالم ار سلطان نشان است

چو سگ باری کنون با استخوانست

نیابی آتشش بی آب خیری