ز فرعونان ره پیرش خطا شد

کسی کز عقل صد کل را کلاه است

ز کوری همچو می مغزان راهست

چو موسی هرک کوران را عصا شد

نه چندانست در ره ره زن تو

که گر گویم بگرید دشمن تو

ضرورت می بباید شد چه پیچی