براه عاشقان بر زن قدم تو

که گر گویم بگرید دشمن تو

ضرورت می بباید شد چه پیچی

توکل کن که او داند که هیچی

چه باشی از سگی در راه کم تو

که آن سگ چون ازین ره شمه یافت

بسنگ و چوب زین ره سر نمی تافت