که تو چون شیشه زیر آسیایی

درین نه طشت خوان در گفت و گویی

بماندی همچو منجی در سبویی

تو خود در چه حسابی وز کجایی

نمی دانی که در بازار فطرت

بجز حق نیست بازرگان قدرت

تو پنداری که می آیی ز جایی