چو دهقان ورا دید بر پای خاست

بمانند با ناله چنگ و نوش

چو آمد به بالای ایوان رسید

ز در دختر میزبان را بدید

بیامد خم آورد بالای راست

بدو گفت شب بر تو فرخنده باد

همه بدسگالان ترا بنده باد