که تا تو کیستی و چیست در پیش

تکبر می کنی ای پاره خون

ز چندین ره گذر افتاده بیرون

برو از سر بنه کبر و بر اندیش

خوشی دل بر جهان بنهاده ای تو

ببین تا خود کجا افتاده ای تو

چنین چرخی که گردتست گردان