چنین گویی که زیرتست میدان

خوشی دل بر جهان بنهاده ای تو

ببین تا خود کجا افتاده ای تو

چنین چرخی که گردتست گردان

اگر تو رفع و خفض آن نبینی

میان هر دو ساکن چون نشینی

رهی جویی بفکرت همچو مردان