چو سر بنهی ز سر بنهی بیک بار

تو تا سر داری و تا پای داری

رگ سود و زیان بر جای داری

تو خاکی طبع چندین باد پندار

خوشی خود را غروری می دهی تو

سبد از آب زود آری تهی تو

چو در خوابی سخن هیچی ندانی