نشست آن گرگ در دلو روان زود

درین صحرا چو من گرگ آشنا به

جوابش داد آن روباه دل تنگ

که من لنگم تو به کایی برلنگ

روان شد دلو چون تیر از کمان زود

همی چندان که می شد دلو در چاه

ببالا می برآمد نیز روباه