امان کی یافت آن گرگ دغل باز

که ای روبه مرا تنها بمگذار

جوابش داد آن روباه قلاش

که تو می رو من اینک آمدم باش

که با روبه کند گرگ آشتی ساز

چنان آن دلو او را زود می برد

که گفتی باد صرصر دود می برد