نیاز خویش بر حق عرضه داری

هزاران جان پر نور عزیزان

فدای سجده گاه صبح خیزان

رهی لذت که در شبهای تاری

خوشی در خاک می مالی رخ خویش

بزاری می گزاری پاسخ خویش

همه آفاق آرامی گرفته