اگر برگویم این راز آشکاره

ز نامردی نجنبد موی بر من

برون می آید از گلخن گدایی

ببوی وصل زین سان پادشایی

بیک ساعت کنندم پاره پاره

چه سازم چون کنم چون کارم افتاد

خرم در گل بخفت و بارم افتاد