برو ای مور خود را خانه جوی

که اشتر گربه افتادست این کار

برو دم درکش ای موش سیه سر

که نتوانی شد استر را سیه گر

سخن در خورد خود از دانه گوی

ترا ای موردازآن دل خوش فتادست

که کیک تو عماری کش فتادست