که می گوید سخنهای کهن بین

ز ما چندانکه گویی ذکر ماند

ولیکن اصل معنی بکر ماند

خردمندا بیا باری سخن بین

هرآنچ آن کهنه می گردد قدیدست

که لذت از جهان قسم جدیدست

چو من تا رو ز عالم باز بودست