که بنشیند دمی با من درین درد

بساط مفسلی گسترده ام من

بسی دیوانگیها کرده ام من

کجاست اهل دلی درگوشه فرد

تو ای عطار اکنون چند ازین گفت

کنی آن گفت را پیوند ازین گفت

چنان خواهم که هم چون خاک گردی