چو فردوسی فقاعی می گشاید

خداوندا تو می دانی که عطار

همه توحید تو گوید در اشعار

ز نور تو شعاعی می نماید

چو فردوسی ببخشش رایگان تو

بفضل خود بفردوسش رسان تو

بفردوسی که علیینش خوانند