درآمد پشهیی از لاف سرمست

فرو شد در وجود بی نهاست

چو بود او روز اول در فروغش

در آخر سوی او آمد رجوعش

خوشی بر فرق کوه قاف بنشست

چو او برخاست زانجا با عدم شد

چه افزود اندران کوه و چه کم شد