مبین مر ورا چشم در پیش دار

سه یاقوت سرخ از در شهریار

چو بینی رخ شاه خورشیدفش

دو تایی برو دست کرده بکش

ورا چون روان و تن خویش دار

چو پرسدت با او سخن نرم گوی

سخنهای با شرم و بازرم گوی