فرو گیرد چو خورشیدی جهانی

که داند کان چه خورشیدست روشن

که بر هر ذرهیی تابد معین

اگر بر ذره ایی تابد زمانی

روا باشد اناالله از درختی

چرا نبود روا از نیک بختی

کسی کو محو آن خورشید گردد