مرا پیری ده و طفلی براندای

چو دربندد دری از خاک و خشتم

دری بگشای در گور از بهشتم

چو پیش آری صراط بیسر و پای

اگرچه بر عمل خواهی جزاداد

توانی داد بی علت عطا داد

عمل کان از من آید چون من آید