دل و دین را منور کرد جاوید

جهان تاریک بود از کفر کفار

ز نور او منور شد بیکبار

برون آمد ز پرده همچو خورشید

چو شد لطف خداوندیش دایر

بران بی سایه میغ افکند سایه

چو خورشید از پس پرده زدی تیغ