چو ماهی گیسوی او چون زره یافت

چنان محکم که عقرب بر کمان دوخت

ز مهر مهره پشتش بر افلاک

همه مهره بریخت و حقه شد پاک

خجل شد جوشن از تشویر بشکافت

بپشتی چنان مهری که بر پشت

تو داری میشکافی مه بآنگشت