رسن چون دلو گردان چرخ پرتاب

تو نیز ای شمع دین سنگی در انداز

سهیل شرع او را جدی بشناخت

ادیم از بهر نعلینش در انداخت

که تا بهر براق او برد آب

چو دیدش هشت خلد از هفت پرده

باستقبال شد هر هفت کرده