فروغ صبح ازان بر عالمی زد

که درچشم کواکب شب بشب کرد

چو گرد خاک پایش آسمان یافت

کواکب پرده کحلی از آن یافت

که با او از سر صدقی دمی زد

چراغش خواند حق تا گشت از اخلاص

همه قندیلهای عرش رقاص