چو شد القصه در صدر طریقت

همه قندیلهای عرش رقاص

قلم در پیش او لوحی فرو خواند

بسی عرش آیه الکرسی برو خواند

سبق گفت انبیا را از حقیقت

وز آنجا همچو خورشیدی روان شد

چو سایه هر دو عالم زو نهان شد