رخ او را و مه را اهل اقلیم

نماز هفده فرض مرد و زن شد

خدا آن هفده میدانست از پیش

فریضه هفده کرده از همه بیش

همی گفتند چون سیبی بدونیم

چو سیب ماه را بشکافت ز انگشت

سخنها چون چراغی در دهان کشت