ازینجا کن قیاس خورد و خفتش

چو یافت از فقر پیغمبر نسیمی

همه در باخت جز هیچ و گلیمی

نبود از معرفت پروای گفتش

شبانروزی خموشی پیشه او

ورای هر دو کون اندیشه او

خلافت را نخست او لایق آمد