مکن ردش چو پیغمبر گزیدش

نکویی با پیمبر بی عدد کرد

بسی در ساعه العسرش مدد کرد

بدامادی پیمبر بر گزیدش

چو او مقبول قرآن و رسولست

ترا گر نیست مغزت بر فضولست

چنان آن گوهر پاکش صفا داشت