بدرد دل و مغزشان از نهیب

به دیدار تو بر فلک ماه نیست

سپاهی که بیند سپاه ترا

به جنگ اندر آوردگاه ترا

بلندی ندانند باز از نشیب

هم انگه چو از باده خرم شدند

ز خردک به جام دمادم شدند