بیامد بر پادشا روزبه

بلندی ندانند باز از نشیب

هم انگه چو از باده خرم شدند

ز خردک به جام دمادم شدند

گزیدند جایی مر او را به ده

بفرمود بهرام خادم چهل

همه ماه چهر و همه دلگسل