بزهد خشک در کنجی نشستی

طب از بهر تن هر ناتوانست

ولیکن شعر وحکمت قوت جانست

سه سالست این زمان تالب ببستی

اگرچه طب بقانونست اما

اشاراتست در شعر و معما

چو پر کردی ز هر چیزی جهان را