بهشت عدن را طشتی مثمن

چنان از دور گردون با نصیبم

که هر کو غم خورد آید عجیبم

کند در دست شستن همت من

ز کوثر آب آرد حور عینم

نهد کرسی ز چرخ هفتمینم

چو خشمم خط سوی دوزخ نوید