ز بیمم آتش آرد آب در چشم

چورایم دراسد خورشید گردد

دلم آیینه جمشید گردد

اگر بر خود بپیچم ز آتش خشم

اگر گرمیم بیند دوزخ، از شرم

فتد در سردسیری با دلی گرم

چو رایم دراسد آمد علم زد