خردمندان ده و دو برج افلاک

که دریایی روانست و نگونسار

چو غواصان بجویند آشنایی

مگر دریا کنار آید ز جایی

زدند از آسمان بر تخته خاک

وزان پس عنکبوت هر سطرلاب

شد از خورشید چارم پرده برتاب