هزاران خوشه مشکین بمویش

مفرح نامهدلخستگان بود

دهانش پر شکر چون نقل دانی

چگویم پسته چون ناردانی

چو خوشه سرکشیده گرد رویش

ز مشک تازه یک یک موی شسته

بآب زندگانی روی شسته