یکی طاق بر پای و جای بلند

ز اسپ اندر آمد بدید آن سرای

جهاندار را سست شد دست و پای

همه خانه سرگین بد از گوسفند

بدو گفت چیزی ز بهر نشست

فراز آور ای مرد مهمان پرست

چنین داد پاسخ که بر میزبان