چنانک از روی دریا موج بر موج

درآهن غرق کرده همچنان سم

مگر چشم، از دو گوش اسب تادم

سپه چون کوه میشد فوج بر فوج

ز لشکر پشت ماهی شد شکسته

شکم را باز برآورد خسته

نمیافکند جوشن بیم آن بود