بصد سختی شوم فردا گرفتار

چو شد بیرون بکرد اندیشه آن ماه

نداد آن گفت را در گوش دل راه

که گر امروز گیرم سست این کار

نباید کرد بد با بی گناهی

نباید کند خود را نیز چاهی

گنه نبود بتر زین در طبیعت