نه پوشیدنی و نه گستردنی

گر افگندنی هیچ بودی مرا

مگر مرد مهمان ستودی مرا

نه افگندنی هست و نه خوردنی

به جای دگر خانه جویی رواست

که ایدر همه کارها بی نواست

ورا گفت بالش نگه کن یکی