دل من بسته دارد با خدا کار

که داری در شکم دری شب افروز

مرا از درد تو فرمود بانو

که آن در را فرود آرم بدارو

نیم این بیوفایی را وفادار

چرا باکودکی گردم فسونساز

که گردد آن فسون آخر بمن باز