چو گل بشکتفه شد برگیرم او را

بیایم چون قلم پیش تو بر سر

بسازم کار تو پنهان ز خاتون

که تا گل بشکفد از غنچه بیرون

کجا من با دو پستان شیرم او را

ازین شهرش بشهر خود برم من

بشیر و شکرش میپرورم من