که تا برنشینم برو اندکی

به جای دگر خانه جویی رواست

که ایدر همه کارها بی نواست

ورا گفت بالش نگه کن یکی

بدو گفت ایدر نه جای نکوست

همانا ترا شیر مرغ آرزوست

پس انگاه گفتش که شیر آر گرم