چنین دانم که از دریای عنصر

چو یوسف نیل چرخ از شرم ماهی

اگرچه کودک یکروزه بود او

بتن یکسالهیی را مینمود او

نظیر او نخیزد دانه در

چو مادر دید ماه و سرو باغش

جهان روشن شد از چشم چراغش