چو جانست او بکوشم سخت جان را

کنیزک گفت کاکنون وقت آنست

که رفتن به بود، کار این زمانست

بشهر خود برم این دلستان را

که میدانست کان گل را بناچار

گلی در آب خواهد بود پرخار

دری کان از صدف آمد بصد ناز